Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

Αύξηση νεανικής εγκληματικότητας στην Ελλάδα

Σοκάρουν τα στοιχεία για τη νεανική εγκληματικότητα, που παρουσιάζει άνοδο και στη χώρα μας.
Χρήση και διακίνηση ναρκωτικών, απόπειρες ανθρωποκτονιών, κλοπές και μαστροπεία οι συνήθεις παραβάσεις....


Ανησυχητικές διαστάσεις λαμβάνει το φαινόμενο της παραβατικότητας ανηλίκων στην Ελλάδα, ενώ αυξάνονται σταδιακά και οι νέοι που διαπράττουν σοβαρά εγκλήματα και οδηγούνται στα σωφρονιστικά ιδρύματα.

Στις  πιο συνήθεις παραβάσεις που διαπράττουν οι ανήλικοι εντάσσονται η χρήση  και διακίνηση ναρκωτικών ουσιών, οι απόπειρες ανθρωποκτονιών, οι κλοπές  και η μαστροπεία.

Ποσοστό 45% των ανηλίκων που οδηγούνται στις αίθουσες των δικαστηρίων, αντιμετωπίζουν ποινές φυλάκισης από πέντε έως 15 χρόνια.

Ενδεικτικό  της κατάστασης είναι το γεγονός ότι σε διάστημα ενός μήνα (Οκτώβριος  2009) διαπράχθηκαν 11 βιασμοί από παιδιά 15 και 16 χρόνων, ενώ τον  Ιούνιο του περασμένου χρόνου δύο 15χρονες μαθήτριες σκότωσαν έναν  80χρονο στην Κερκίνη Σερρών για 10 ευρώ.

Η εγκληματικότητα των  νέων, σύμφωνα με την ψυχολόγο Νατάσα Κωνσταντάρα, οφείλεται στην  αποτυχία της οικογένειας και άλλων θεσμικών φορέων να βοηθήσουν τα  παιδιά να ενσωματώσουν στις δομές της προσωπικότητάς τους, αξίες και  συμπεριφορές, που σέβονται τους γραπτούς και τους άγραφους νόμους, καθώς  και στην τοξικομανία και την ενδοοικογενειακή βία.

«Η  εγκληματικότητα των ανηλίκων και στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια  αυξάνεται αν και εξακολουθεί να βρίσκεται σε χαμηλά επίπεδα σε σχέση με  άλλες ευρωπαϊκές χώρες», σημείωσε η εισαγγελέας ανηλίκων Ελένη  Σκεπαρνιά.

Το φαινόμενο αυτό, όπως αναφέρει, είναι αναμενόμενο  και σχετίζεται με την εξάπλωση της φτώχειας, την αύξηση της ανεργίας και  της διάδοσης των ναρκωτικών.

«Η παραβατικότητα των ανηλίκων  εστιάζεται κυρίως σε ομάδες νεαρών, που είναι κοινωνικά και οικονομικά  αδύναμες και βρίσκονται εξαρχής σε μειονεκτική θέση», τονίζει.

Επισημαίνει  δε ότι «δεν χρειάζεται η εκ των υστέρων τιμωρία των νεαρών, με τον  περιορισμό τους σε ειδικά καταστήματα κράτησης, αλλά πρόληψη της  παραβατικής συμπεριφοράς τους με τη δημιουργία, από την πολιτεία,  μηχανισμών πρόνοιας και βοήθειας αυτών των ομάδων».

Σε αυτόν τον  τομέα η Ελλάδα, όπως επισημαίνει, υστερεί παρά τις συνεχείς σχετικές  πολιτικές εξαγγελίες και τις νομοθετικές πρωτοβουλίες, που όμως  «ακυρώνονται στην πράξη, λόγω έλλειψης οικονομικών κονδυλίων». Ως  παράδειγμα αναφέρει την Εταιρεία Προστασίας Ανηλίκων Αθηνών, όπου, όπως  αναφέρει, τα τρία προηγούμενα χρόνια υπήρχε μόνο μία κοινωνική  λειτουργός, ενώ στην Ελλάδα υπάρχει μόνο ένα ίδρυμα Αγωγής Ανηλίκων,  στον Βόλο.

Ο καθηγητής Ποινικού Δικαίου, Νέστορας Κόζαλης, από  την πλευρά του τονίζει ότι η υπηρεσία της κοινωνικής λειτουργού, η  ψυχολογική και η ψυχοπαθολογική υποστήριξη, κρίνονται άκρως απαραίτητα  εργαλεία για τα παραβατικά παιδιά, καθώς όπως λέει, δεν έχουν  διαμορφώσει την προσωπικότητά τους και συνεπώς δεν μπορούν να θεωρηθούν  και να αντιμετωπιστούν ως ενήλικες σε μικρογραφία.

«Σε  περιπτώσεις βαριάς εγκληματικότητας, φόνος, βιασμός και άλλα, ισχύει ο  Ποινικός Κώδικας για ενηλίκους, αλλά με μεγαλύτερη επιείκεια και άλλους  όρους», καταλήγει ο καθηγητής.


http://apolitistosteki.blogspot.com/2011/03/blog-post_1539.html