Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

Θέλετε να κάψετε το αντιαισθητικό σωσίβιο στην κοιλιά; Δείτε τι πρέπει να τρώτε!

spsibio
Είναι δε από τα πιο δύσκολα σημεία του σώματος ως προς την απώλεια λίπους 
Το λίπος στην κοιλιά και γύρω από τη μέση, το λεγόμενο σωσίβιο, είναι ένδειξη καλοζωίας και καθιστικής ζωής….
Είναι δε από τα πιο δύσκολα σημεία του σώματος ως προς την απώλεια λίπους, ενώ όσο μεγαλώνει κάποιος, τόσο πιο έντονο γίνεται.
Βάζοντας στην καθημερινότητά σας το περπάτημα και την αερόβια άσκηση, σε συνδυασμό με τις παρακάτω τροφές, θα μπορέσετε να απαλλαγείτε ευκολότερα από το αντιαισθητικό λίπος στο συγκεκριμένο σημείο.
Νερό – τσάι – υγρά
Η ενυδάτωση του σώματος είναι ισχυρός σύμμαχος στην προσπάθεια απώλειας λίπους. Έστω και μία ήπια αφυδάτωση μπορεί να προκαλέσει τα νεφρά να «ζητήσουν» βοήθεια από το συκώτι, μειώνοντας την ικανότητά του να κάψει λίπος. Όλη αυτή η διαδικασία οδηγεί σε αποθήκευση λίπους στην κοιλιά. Ειδικά το τσάι και το νερό με λεμόνι δυναμώνουν το συκώτι και βοηθούν στην υγροποίηση του λίπους, το οποίο με τη σειρά του ενισχύει την γρήγορη αποβολή του από τον
οργανισμό.
Όχι στα επεξεργασμένα τρόφιμα
Μειώστε τις θερμίδες και αποφύγετε τροφές που μπλοκάρουν τον μεταβολισμό. Τέτοια είναι τα επεξεργασμένα τρόφιμα, οι πολλοί υδατάνθρακες, η ζάχαρη (σε όλες τις μορφές της), τα κακά λιπαρά, η καφεΐνη και τα αναψυκτικά.
Ω3 λιπαρά οξέα
Τα συγκεκριμένα προϊόντα στοχεύουν στο κοιλιακό λίπος και είναι πηγή ενέργειας και πρωτεϊνών για τον οργανισμό. Καταναλώνοντας ψάρια δύο φορές την εβδομάδα μπορείτε να χάσετε τα αντιαισθητικά παχάκια.
Μπαχαρικά
Καταναλώστε άφοβα μπαχαρικά σε όλα τα φαγητά, ειδικά πιπέρι καγιέν και τζίντζερ. Επίσης η κανέλα, το γαρίφαλο και το κάρδαμο ενισχύουν την απώλεια των κιλών και συμβάλλουν στη μείωση της αίσθησης της πείνας, αφού λειτουργούν υπέρ της σταθεροποίησης του σακχάρου στο αίμα.
 
Διαβάστε περισσότερα »»

Παρασκευή, 31 Ιουλίου 2015

Τι πρέπει να προσέχουμε όταν ασκούμαστε το καλοκαίρι



Επιμέλεια Κασσιανή Τσώνη, medlabnews.gr

Για όλους εκείνους που δεν θέλουν με την ζέστη να σταματήσουν την άσκησή τους, χρειάζεται απλά να προσέχουν απλά πράγματα για να μην συμβεί, αντί για καλό να κάνουν τελικά κακό στην υγεία τους.

Κατά την άσκηση σε υψηλές θερμοκρασίες περιβάλλοντος, αυξάνεται η θερμοκρασία του σώματος και ξεκινά η εφίδρωση. Όταν η ατμοσφαιρική θερμοκρασία υπερβαίνει αυτήν του σώματος και οι άλλοι θερμορρυθμιστικοί μηχανισμοί (αγωγή, μεταφορά και ακτινοβολία) δεν επαρκούν για την αποβολή μεγάλων θερμικών φορτίων, πρωταρχικός μηχανισμός άμυνας ενάντια στην υπερθερμία καθίσταται η εξάτμιση του ιδρώτα. Η αποτελεσματικότητα της εξάτμισης ως μηχανισμού ψύξης εξαρτάται από τη σχετική υγρασία. Εάν π.χ. η υγρασία είναι μεγάλη, η απομάκρυνση της θερμότητας μέσω ψύξης ουσιαστικά καταργείται, παρά την απατηλή εντύπωση που δημιουργούν οι σταγόνες ιδρώτα που κυλούν στο δέρμα. Αυτό το είδος εφίδρωσης συνιστά μια άσκοπη απώλεια νερού, με συνέπεια το άτομο να καθίσταται ιδιαίτερα επιρρεπές στον κίνδυνο αφυδάτωσης και υπερθερμίας.
Η εφίδρωση όμως προϋποθέτει διαστολή των αγγείων του δέρματος. Μια τέτοια όμως διαστολή, μαζί με την απώλεια του ιδρώτα, μπορεί να προκαλέσει πτώση της αρτηριακής πίεσης.. αντιρροπιστικά η καρδιά αυξάνει τους παλμούς της και οι νεφροί κατακρατούν Νάτριο το οποίο με τη σειρά του κρατάει νερό μέσα στον αγγειακό χώρο. Αν το κυκλοφορικό σύστημα και ιδιαίτερα η καρδιά πάσχουν είναι αντιληπτό ότι το ανθρώπινο σώμα δεν μπορεί να θερμορυθμίσει φυσιολογικά με αποτέλεσμα επιπτώσεις οι οποίες πολλές φορές είναι καταστροφικές.
Προκειμένου η κυκλοφορία και η εφίδρωση να μπορούν να λειτουργούν στα πλέον κατάλληλα πλαίσια, απαιτείται επαρκής αναπλήρωση των απωλειών σε υγρά. Κύριος παράγοντας ρύθμισης της ενυδάτωσης του οργανισμού είναι το αίσθημα της δίψας, όμως, για να εκδηλωθεί στον άνθρωπο το αίσθημα αυτό, πρέπει να εμφανίζει απώλεια υγρών από 0,8-2%, δηλαδή ήπια αφυδάτωση. Εκτός αυτού, ο μηχανισμός της δίψας επηρεάζεται σε μεγάλο βαθμό από τις συνθήκες του περιβάλλοντος και πολλές φορές υποεκτιμά τις πραγματικές ανάγκες σε υγρά στη διάρκεια παρατεταμένης άσκησης. Η ανεπαρκής αυτή πρόσληψη υγρών πιθανόν να έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση αφυδάτωσης, ακόμη και σε περιπτώσεις που προσφέρονται υγρά, αλλά ο αθλούμενος δεν επιλέγει να τα καταναλώσει.
Η προφύλαξη για την πρόληψη των κινδύνων, περιλαμβάνει
  • Αποφεύγουμε την άσκηση τις ζεστές ώρες της ημέρας (10 π.μ.-6 μ.μ.), προτιμούμε να γυμναζόμαστε νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα.

  • Πίνουμε νερό πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την άσκηση. Στη διάρκεια παρατεταμένης άσκησης πίνουμε 250ml υγρά/15 λεπτά. Αν η άσκηση διαρκεί <1>1 ώρα, καλύτερη ενυδάτωση εξασφαλίζουν υγρά με περιεκτικότητα 4-8% σε υδατάνθρακες και ηλεκτρολύτες.
  • Φοράμε ελαφρά, χαλαρά και ανοιχτόχρωμα ρούχα που επιτρέπουν την εξάτμιση του ιδρώτα.

  • Ασκούμαστε κατά το δυνατόν με χαμηλή ένταση και παρακολουθούμε τους καρδιακούς παλμούς.
  • Επιτρέπουμε στο σώμα μας 10-15 λεπτά ανάπαυσης για κάθε 45-60 λεπτά δραστηριότητας.

  • Προσέχουμε ιδιαίτερα, αν είμαστε θερμοευαίσθητοι (π.χ. παχύσαρκοι).
  • Βάζουμε αντηλιακό, με  προσοχή όμως τα μάτια, καθώς ο ιδρώτας μπορεί να το παρασύρει στα μάτια, την ώρα της άθλησης.
Διαβάστε περισσότερα »»

Τρίτη, 21 Ιουλίου 2015

Τι πρέπει να κάνετε με τον καύσωνα για να έχετε την υγεία σας

Επιμέλεια: Κική Τσεκούρα,  medlabnews.gr
Οι υψηλές θερμοκρασίες αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς μας κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, ωστόσο, μπορούν να οδηγήσουν σε ανεπιθύμητες ή και επικίνδυνες για την υγεία τους καταστάσεις.
Ιδιαίτερη φροντίδα πρέπει να υπάρχει για τις ευπαθέστερες στις υψηλές θερμοκρασίες ομάδες πληθυσμού, οι οποίες είναι τα νεογνά, τα βρέφη, οι ηλικιωμένοι και οι πάσχοντας από χρόνια νοσήματα.
Με αφορμή τις προβλέψεις της Ε.Μ.Υ για σταδιακή αύξηση θερμοκρασίας και καύσωνα σε όλη την χώρα για τις επόμενες ημέρες, υπενθυμίζουμε τα βασικά προληπτικά μέτρα για τον καύσωνα:

1. Αποφυγή έκθεσης στο ηλιακό φως. Παραμονή σε σκιερά και δροσερά μέρη και προτίμηση σε ανοιχτόχρωμα ρούχα. Αποφυγή των χώρων όπου υπάρχει συνωστισμός. Η χρήση του καπέλου και γενικά καλύμματος, επιβάλλεται, με υλικό φυσικά που επιτρέπει καλό αερισμό του κεφαλιού. Επίσης είναι απαραίτητη η χρήση μαύρων ή σκουρόχρωμων γυαλιών που να προστατεύουν τα μάτια από την έντονη αντανάκλαση του ηλίου.

2. Αποφυγή βαριάς σωματικής εργασίας κυρίως μάλιστα σε χώρους με υψηλή θερμοκρασία, άπνοια και μεγάλη υγρασία. Αποφυγή βαδίσματος για πολλή ώρα ή τρεξίματος κάτω από τον ήλιο.

3. Λήψη άφθονων υγρών, κυρίως νερού και φυσικών χυμών.

4. Να αποφεύγονται τα οινοπνευματώδη ποτά.

5. Διατροφή με ολιγοθερμική δίαιτα που θα περιλαμβάνει κυρίως λαχανικά και φρούτα πάσης φύσεως, με περιορισμό των λιπαρών.

6. Πολλά χλιαρά ντους στη διάρκεια της μέρας. Καλό θα είναι να τοποθετούνται υγρά πανιά στο κεφάλι και στον λαιμό σαν προστατευτικά μέτρα.

7. Τα νεογνά πρέπει να είναι ντυμένα όσο γίνεται πιο ελαφρά. Προτιμότερο είναι τα χέρια και τα πόδια τους να είναι ελεύθερα και να μην τυλίγονται σε πάνες. Όταν κάνει ζέστη να προσφέρονται συχνά εκτός από γάλα(μητρικό ή άλλο) και υγρά όπως χαμομήλι, νερό, κλπ. Τα βρέφη και κυρίως τα μεγαλύτερα παιδιά καλό είναι να τρώνε περισσότερα χορταρικά και φρούτα και λιγότερα λίπη. Καλό είναι τα παιδιά να μην παραμένουν πολύ ώρα στον ήλιο και να φορούν πάντα καπέλο.

8. Αποφυγή των μετακινήσεων, εάν δεν είναι απόλυτη ανάγκη , κυρίως τις ώρες της αυξημένης θερμοκρασίας και ιδιαίτερα των ατόμων που ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου.

9. Μεγάλη προσοχή των ατόμων που ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου όπως είναι: 

Α) Άτομα άνω των 65 ετών.

Β) Άτομα που πάσχουν από χρόνια νοσήματα όπως καρδιοπάθειες, νεφροπάθειες, χρόνια αναπνευστικά προβλήματα ζαχαρώδη διαβήτη κλπ.
Γ) Άτομα που παίρνουν διουρητικά φάρμακα, αντιχολινεργικά, ψυχοφάρμακα, αντισυλληπτικά, ορμονικά (συμπεριλαμβανομένης της ινσουλίνης και των αντιδιαβητικών δισκίων).
Αν η μετακίνηση σε θάλασσα ή σε βουνό δεν είναι εύκολη, η παραμονή του ηλικιωμένου στα κατώτερα διαμερίσματα πολυωρόφων σπιτιών είναι σχετικά εύκολη λύση. 

Το δωμάτιο ή το σπίτι γενικά κατά τη διάρκεια της ζεστής μέρας πρέπει να είναι ερμητικά κλειστό, αφού έχει μείνει ανοιχτό όλη τη νύχτα.
Οι οικογένειες που έχουν ηλικιωμένα άτομα, καλό θα είναι να φροντίζουν και να μην τα εγκαταλείπουν μόνα τους, σε περίπτωση θερινών διακοπών ή πολυήμερης απουσίας από το σπίτι. Σε αντίθεση περίπτωση πρέπει να εξασφαλίσουν κάποιο άτομο για την καθημερινή τους φροντίδα.

Τα αρχικά συμπτώματα είναι:
Πονοκέφαλος, ίλιγγοι, ανορεξία, ανία, έντονο αίσθημα εξάντλησης, τα οποία καταλήγουν σε ξαφνική και μικρής διάρκειας κατάρρευση.
Η αρτηριακή πίεση είναι χαμηλή και υπάρχει ταχυκαρδία.
Το δέρμα είναι ψυχρό και υγρό.
Οι κόρες είναι διασταλμένες.
Η θερμοκρασία είναι φυσιολογική. Το σύνδρομο αποδίδεται σε μέτρια απώλεια ύδατος και χλωριούχο νατρίου(αλάτι).

Ως άμεση αντιμετώπιση συνίσταται η μεταφορά του θερμόπληκτου χωρίς χρονοτριβή σε μέρος δροσερό, ευάερο, σκιερό ή κάτω από δέντρα, αν υπάρχουν, η αφαίρεση των βαρειών ρούχων και ο αερισμός του σώματός του με οποιοδήποτε πρόχειρο μέσο (π.χ. βεντάλια ή χαρτόνι), η τοποθέτηση ψυχρών επιθεμάτων (κομπρέσες ή παγοκύστη) στο μέτωπο και στο κεφάλι, βρέξιμο του προσώπου, του λαιμού, του στήθους κι γενικά του σώματος με κρύο νερό από κάτω προς τα πάνω, εισπνοή ξυδιού, αιθέρα ή αμμωνίας και αν είναι εφικτή η πόση άφθονων υγρών και μικρών ποσοτήτων αλατιού για να αναπληρώσει αυτό που έχασε ο οργανισμός τους εξαιτίας της μεγάλης εφίδρωσης.
Αν η κατάστασή του είναι πολύ βαριά πρέπει να κληθεί επειγόντως γιατρός ή να μεταφερθεί στο Νοσοκομείο.  
Διαβάστε περισσότερα »»

Κυριακή, 19 Ιουλίου 2015

Kαλοκαιρινά προβλήματα υγείας: Αφυδάτωση, Ηλίαση - θερμοπληξία, Τροφικές δηλητηριάσεις, Πνιγμός

Eπιμέλεια Κασσιανή Τσώνη, medlabnews.gr
Το καλοκαίρι είναι απαραίτητο για να χαλαρώσουμε και αναζωογονηθούμε. Οι διακοπές από την ρουτίνα και τα προβλήματα της καθημερινότητας είναι απαραίτητες για να μας δώσουν ενέργεια και την ψυχική ανάταση για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε την ζωή μας.

Όμως το καλοκαίρι ενέχει κινδύνους, που είναι καλό να γνωρίζουμε και τα τους αποφεύγουμε, αλλιώς κινδυνεύουμε να εμπλακούμε με περιπέτειες που θα μας καταστρέψουν τις λίγες αλλά πολύτιμες μέρες των διακοπών μας.

Ο δυνατός ήλιος του καλοκαιριού και οι ψηλές θερμοκρασίες επιβάλλουν τη λήψη πολλών υγρών. Η αφυδάτωση είναι κίνδυνος που απειλεί όλους αλλά ιδιαίτερα τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και τα ευπαθή άτομα. Πρέπει να πίνουμε πολύ νερό, τουλάχιστο 8 ποτήρια την ημέρα. Οι χυμοί είναι μια καλή λύση για να παίρνουμε τα απαραίτητα υγρά. Περιέχουν πολύτιμα θρεπτικά συστατικά και βιταμίνες.
 Τα αλκοολούχα ποτά να αποφεύγονται διότι αυξάνουν τον κίνδυνο αφυδάτωσης. 

Ο ήλιος προκαλεί ρυτίδες και  γήρανση δέρματος. Μη βγαίνετε στον ήλιο από τις 12 το πρωί έως τις 4 το απόγευμα. Οι αντηλιακές κρέμες με βαθμό προστασίας μεγαλύτερο από 30 SPF είναι απαραίτητες. Οι υπεριώδεις ακτίνες του ήλιου είναι η κυριότερη αιτία καρκίνων δέρματος. Εγκαύματα που προκαλούνται λόγω ήλιου αυξάνουν τον κίνδυνο για καρκίνο δέρματος.
 Οι θάνατοι από θερμοπληξία μπορούν να προληφθούν. Δεν πρέπει να κάνετε δύσκολες εργασίες κατά τις πιο ζεστές ώρες της ημέρας αλλά σε άλλες ώρες της ημέρας πιο δροσερές. Τα ρούχα σας να είναι ελαφριά, ανοικτού χρώματος. Τα γυαλιά ήλιου καλής ποιότητας και το καπέλο μπορούν να προσφέρουν προστασία όταν βγαίνετε έξω.

Τροφικές δηλητηριάσεις και διάρροιες καραδοκούν το καλοκαίρι. Κρέας, πουλερικά και ψάρι να ψήνονται καλά. Το πλύσιμο των χεριών είναι απλή και αποτελεσματική μέθοδος που μειώνει πολύ τη μετάδοση μικροβίων που προκαλούν διάρροιες. Μη βάζετε τα ωμά μαζί με τα ψημένα. Υπάρχει κίνδυνος να μεταδοθούν μικρόβια και να επιμολυνθούν τα ψημένα από μικρόβια. Μην αφήνετε ωμά ή ψημένα φαγητά έξω από το ψυγείο. Μην ξεχνάτε να πλένετε με άφθονο νερό λαχανικά και σαλάτες.

Από τους σημαντικότερους κινδύνους του καλοκαιριού είναι το νερό. Μην αφήνετε τα παιδιά μόνα τους στο νερό. Οι πνιγμοί είναι η δεύτερη συχνότερη αιτία θανάτων λόγω ατυχημάτων, στα παιδιά κάτω των 14 ετών. Μην πίνετε αλκοολούχα ποτά προτού πάτε για κολύμπι. Μετά από το φαγητό, ιδιαίτερα εάν αυτό ήταν πλούσιο, δεν είναι σωστό να πηγαίνει κάποιος για κολύμπι.
Διαβάστε περισσότερα »»

Τρίτη, 14 Ιουλίου 2015

Μελάνωμα στο νύχι. Σκούρες γραμμές στα νύχια μπορεί να οφείλονται σε αιμάτωμα ή καρκίνο. Τα διαγνωστικά κριτήρια ABCDEF

του Αλέξανδρου Γιατζίδη, M.D., medlabnews.gr

Οι ανεξήγητες αλλαγές στα νύχια μπορεί να είναι σημάδια διαφόρων τύπων καρκίνου. 
Τα νύχια, είναι κεράτινες πλάκες οι οποίες καλύπτουν το μεγαλύτερο τμήμα της ραχιαίας επιφάνειας της τελευταίας φάλαγγας των δακτύλων χεριών και ποδιών. Κάθε νύχι έχει τετράπλευρο περίπου σχήμα, με δύο επιφάνειες, την έξω και την έσω, καθώς και τέσσερα χείλη. 

Το νύχι αποτελείται από πέντε τμήματα:
* Ονυχαία πλάκα. Είναι το τμήμα που βλέπουμε.
* Μήτρα. Είναι η ρίζα του νυχιού. Το ορατό τμήμα της λέγεται μηνίσκος και είναι η λευκή περιοχή που βλέπουμε προς την άρθρωση του δακτύλου.
* Κοίτη. Είναι το «κρέας» κάτω από τα νύχια.
* Υπονύχιο. Είναι ολόκληρη η φάλαγγα του δακτύλου, πάνω στην οποία «κάθεται» το νύχι.
* Ονυχαίες πτυχές (κεντρική και πλευρικές). Είναι οι «θήκες» του δέρματος μέσα στις οποίες μπαίνει το νύχι για να σταθεροποιηθεί στη θέση του και πάνω στις οποίες αναπτύσσονται οι παρωνυχίδες.

Σκούρες γραμμές κάτω από τα νύχια, μαύρες κηλίδες...
• Συνήθως οφείλονται σε τραυματισμό
Η πιο συνηθισμένη αιτιολογία είναι ένας τραυματισμός στο νύχι, που δημιουργεί εσωτερικό αιμάτωμα. Ακόμα και ένας ελαφρύς τραυματισμός είναι αρκετός για να δημιουργηθούν μαύρες κηλίδες. Αυτό είναι το υπονύχιο αιμάτωμα το οποίο μπορεί να είναι πολύ επώδυνο, καθώς δεν υπάρχει χώρος για να εκτονωθεί λόγω της πίεσης της μήτρας του νυχιού. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, ούτε ανάγκη χειρουργικής παρέμβασης. Καθώς θα μεγαλώνει το καινούριο νύχι θα σπρώχνει το αίμα προς την άκρη του νυχιού μέχρι να καθαρίσει εντελώς η περιοχή. Πρόβλημα θα ήταν αν υπήρχαν σημεία φλεγμονής

Μπορεί να είναι κάτι σοβαρότερο. Αν δεν θυμάστε να χτυπήσατε κάπου, ώστε να δικαιολογούνται οι μαύρες κηλίδες, πρέπει να απευθυνθείτε στο δερματολόγο σας, αφού υπάρχει η πιθανότητα να πρόκειται ακόμα και για κακόηθες μελάνωμα. Το μελάνωμα είναι η τρίτη συχνότερη μορφή καρκίνου του δέρματος. Είναι η χειρότερη όμως διότι η φυσική πορεία της νόσου καταλήγει συχνά στη μετάσταση και το θάνατο του αρρώστου. Το μελάνωμα, αντίθετα με τις άλλες μορφές καρκίνου του δέρματος που προσβάλλουν συνήθως άτομα μεγάλης ηλικίας, εμφανίζεται επίσης συχνά και στο δέρμα νέων ανθρώπων.
Το μελάνωμα αποτελεί μια μορφή καρκίνου που παρατηρείται συνήθως στο δέρμα και λιγότερο συχνά σε βλεννογόνους [στόματος, μύτης, ματιού, γεννητικής περιοχής ή σπλάγχνων κοιλιάς θώρακα και πυέλου]. 

Η εμφάνισή του στις άκρες των δακτύλων και ειδικότερα στην περιοχή των νυχιών, περιγράφεται συχνότερα σε άτομα της κίτρινης ή της μαύρης φυλής, ενώ είναι σπάνια σε ανθρώπους της καυκασίας φυλής όπου ανήκουν και οι Έλληνες [1-2% του συνόλου των μελανωμάτων τους].

Το μεγάλο δάκτυλο του ποδιού, ο αντίχειρας και το μικρό δάκτυλο, αποτελούν τις συχνότερες θέσεις ανάπτυξής του.

Ποιά είναι τα αίτια της δημιουργίας μελανώματος στην περιοχή του νυχιού;
Τα μελανοκύτταρα της περιοχής της μήτρας του νυχιού παράγουν τη μελανίνη, μια μαύρη χρωστική που απορροφά την υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου. Σε ορισμένες συνθήκες τα μελανοκύτταρα αυτά, μπορεί να αρχίσουν να παράγουν μελανίνη σε αυξημένες ποσότητες είτε στα πλαίσια ενεργοποίησής τους από διάφορους τοπικούς ή συστηματικούς παράγοντες, είτε στα πλαίσια αύξησης του αριθμού τους, διαδικασία που ονομάζεται υπερπλασία. Η διάγνωση του μελανώματος, συνδυάζεται οπωσδήποτε με υπερπλασία των μελανοκυττάρων στην περιοχή του νυχιού. Η υπερπλασία τύπου σπίλου (ελιάς), η οποία είναι καλοήθης, μπορεί σε ορισμένες περιπτώσεις και υπό συνθήκες όχι απόλυτα γνωστές, να εξελιχθεί κάποια στιγμή σε μελάνωμα. Αντίθετα,  η ενεργοποίηση μόνο των μελανοκυττάρων,  δεν δημιουργεί μελάνωμα. Μπορεί όμως ορισμένα από τα αίτια που την προκαλούν [τραυματισμοί, φλεγμονή] ιδιαίτερα όταν χρονίζουν, να οδηγήσουν σε δημιουργία άτυπων μελανοκυττάρων,  με δυνατότητα υπερπλασίας και εξέλιξης σε μελάνωμα. Η ονυχαία πλάκα επιτρέπει τη διαπερατότητα της UVA, αλλά φαίνεται να προστατεύεται από την UVB. Ο ρόλος της υπεριώδους ακτινοβολίας στην παθογένεση του μελανώματος του νυχιού, είναι προς το παρόν, άγνωστος.

Η συσχέτιση του μελανώματος με τραυματισμό, είναι ένα σημείο αλληλοσυγκρουόμενων απόψεων. Υπάρχουν αναφορές οι οποίες συσχετίζουν την εμφάνισή του με τραυματισμό και άλλες οι οποίες θεωρούν το γεγονός συμπτωματικό. Φαίνεται ότι επικρατεί η άποψη πως ο ασθενής αντιλαμβάνεται την ύπαρξη της βλάβης στο νύχι
του, έπειτα από κάποιο τυχαίο τραυματισμό της περιοχής, οπότε και αναζητά ιατρική βοήθεια ή ότι το Κ.Μ, το οποίο μέχρι εκείνη την στιγμή δεν το παρατηρούσε ο ασθενής, έπειτα από κάποιο τραυματισμό, αιμορραγεί και επομένως προσελκύει την προσοχή του ασθενούς.

Το μελάνωμα στην περιοχή του νυχιού, μπορεί να παρουσιαστεί στο σημείο που ξεκινά η ανάπτυξή του [μήτρα του όνυχα] ή στο σημείο του δακτύλου που καλύπτει ο όνυχας, μεγαλώνοντας [κοίτη του όνυχα]. Η εικόνα του μελανώματος διαφέρει ανάλογα με τη θέση ανάπτυξής του.

Το μελάνωμα της μήτρας του νυχιού, εμφανίζεται κατά κανόνα με τη μορφή μελανωνυχίας, μιας καφέ-μαύρης γραμμής ή ταινίας που παρουσιάζεται απότομα, ξεκινώντας από τη μήτρα και επεκτείνεται προοδευτικά κατά μήκος του όνυχα προς την άκρη του.  Παρουσιάζει προοδευτική αύξηση του πλάτους της και αλλαγή του χρώματός της προς το πιο σκούρο και τελικά επεκτείνεται και στο δέρμα δίπλα στη βάση του όνυχα με τη μορφή ακανόνιστης επίπεδης περιοχής καφέ χρώματος [σημείο του Ηutchinson].

Η μελανωνυχία σπανιότερα, είναι δυνατόν να καταλαμβάνει όλο τον όνυχα ή να παρουσιασθεί με τη μορφή γραμμής κάθετα προσανατολισμένης προς τον επιμήκη άξονα του [κάθετη μελανωνυχία].
Ο όνυχας στην περιοχή της μελανωνυχίας, μπορεί να έχει κανονική επιφάνεια, να παρουσιάζει σχισμές ή και θέσεις καταστροφής του.
Το μελάνωμα της κοίτης του νυχιου καλείται και επωνύχιο μελάνωμα. Παρουσιάζεται με τη μορφή ογκιδίου κάτω από την επιφάνεια του όνυχα. Μπορεί να είναι σκούρο μαύρο [25%] ή συνηθέστερα και στο ένα τρίτο περίπου των περιπτώσεων, δεν έχει ιδιαίτερο χρώμα, γεγονός που καθιστά τη διάγνωσή του ιδιαίτερα δύσκολη. Σιγά-σιγά, μεγαλώνοντας, προκαλεί πληγή και αιμορραγία στην κοίτη του νυχιού ή και πλήρη καταστροφή του. Σε περιπτώσεις επέκτασής του και στο δέρμα γύρω από τον νυχο θα εμφανισθεί το κλινικό σημείο του Hutchinson. Tο σημείο αυτό ορίζεται ως η διήθηση των γύρω από το νύχι ιστών, από τη χρωστική. Σημειώνεται βέβαια, ότι το σημείο του Hutchinson δεν είναι παθογνωμονικό για τo Κ.Μ., αλλά αποτελεί ένδειξη προς την κατεύθυνση του νοσήματος, ενώ η απουσία του δεν υποδηλώνει καλοήθεια.

Ποιές αλλαγές στην περιοχή των νυχιών θα πρέπει να μας ανησυχήσουν για να επισκεφθούμε το γιατρό;
Η παρουσία μελανωνυχίας σε νύχι ενός μόνον δακτύλου, 
με μία ή περισσότερες γραμμές / λωρίδες ποικίλου πάχους, 
ανομοιογενούς καφέ ή καφέ-μαύρου χρώματος, 
με προοδευτικά εμφανιζόμενο τριγωνικό σχήμα [με πλατύτερη βάση προς τη μήτρα και λεπτότερη κορυφή προς το ελεύθερο χείλος του όνυχα] και 
με ταχεία αύξηση του πάχους των γραμμών / λωρίδων  το τελευταίο τρίμηνο, ιδιαίτερα όταν συνοδεύεται από αλλαγή της υφής του όνυχα ή από επέκταση της βλάβης στο γύρω του νυχιού δέρμα [σημείο του Hutchinson] αποτελούν τα κριτήρια της ύποπτης για μελάνωμα μελανωνυχίας.
Κάθε ογκίδιο κάτω από το νύχι που παραμένει επί μακρό χρονικό διάστημα ή αυξάνεται γρήγορα [μέσα σε 3-4 μήνες] ‘σηκώνοντας’ ή καταστρέφοντας προοδευτικά το νύχι, κάθε υπονύχια σκούρου χρώματος αλλοίωση που μοιάζει με αιμάτωμα χωρίς όμως συνοδό προηγούμενο ιστορικό χτυπήματος στην περιοχή και κάθε μελαγχρωστική αλλοίωση που επεκτείνεται στο δέρμα γύρω από τον όνυχα [σημείο του Hutchinson] αποτελούν σημεία ύποπτα υπονυχίου μελανώματος.

To πιό πρώιμο και συχνό σύμπτωμα του K.M. του νυχιού, είναι η γραμμοειδής μελανονυχία (Γ.Μ.),  η οποία χαρακτηρίζεται από μία επιμήκη μελαγχρωματική ταινία, οφειλομένη σε αυξημένη εναπόθεση μελανίνης στην ονυχαία πλάκα.
Η διαφορική διάγνωση μεταξύ καλοήθους Γ.Μ.  και Κ.Μ., βασίζεται σε ορισμένα χαρακτηριστικά. Έτσι, K.M. θα υποψιαστούμε, όταν:
1. Πρόκειται για ασθενή ηλικίας άνω των 60 ετών, ο οποίος εμφανίζει ξαφνικά Γ.Μ. 
2. Η Γ.Μ. ξαφνικά αλλάζει χρώμα (ίσως να πρόκειται για την πλέον βέβαιη ένδειξη). 
3. Η Γ.Μ. έχει ανώμαλα όρια. 
4. Εμφανίζεται σε άτομο με προηγούμενο ιστορικό K.M. 
5.Συνοδεύεται από καταστροφή της ονυχαίας πλάκας. 
6. Έχει πλάτος πάνω από 6mm. 
7. Τα όριά της, δεν φθάνουν μέχρι το ελεύθερο άκρο της ονυχαίας πλάκας.
Διάγνωση
Η διάγνωσή του μελανώματος της περιοχής του νυχιού είναι συχνά πολύ δύσκολη ακόμα και από έμπειρο εξειδικευμένο ιατρό και ανεξάρτητα της χρήσης ειδικής συσκευής [ψηφιακού δερματοσκοπίου].

Χρήσιμος για τη διαφορική διάγνωση είναι ο κανόνας ABCDEF.
Το Α αντιστοιχεί στην ηλικία (Age). Το Κ.Μ. το συναντάμαι συχνότερα σε άτομα ηλικίας 50-70 χρονών. 
Το Β αντιστοιχεί στο καφετί ή μαύρο χρώμα της αλλοίωσης, με πάχος πάνω από 3mm και όρια ασαφή (Black-Brοwn-Borders). 
Το C αντιστοιχεί στην αλλαγή της Γ.Μ ή στην μη τροποποίηση της ονυχαίας πλάκας, μετά την κατάλληλη θεραπεία (Change).
Το D παραπέμπει στο προσβεβλημένο άκρο (Digit), 
το Ε αναφέρεται στην επέκταση της χρωστικής στις πλάγιες ή στην εγγύς ονυχαία πτυχή
(Εxtension) και τέλος 
το F αναφέρεται στο οικογενειακό ή ατομικό ιστορικό (Family).

Η διάγνωση του κακοήθους μελανώματος του νυχιού δυστυχώς στις περισσότερες από τις περιπτώσεις, καθυστερεί με αποτέλεσμα να αλλάζει η πρόγνωση του νοσήματος. Η καθυστέρηση αυτή οφείλεται στα εξής:
α. Η ονυχαία πλάκα συχνά καλύπτει τα συμπτώματα. 
β. Η μορφολογία, φυσική πορεία αλλά και η συμπεριφορά του Κ.Μ. είναι διαφορετική, όταν αυτό εντοπίζεται στο νύχι. 
γ. Δευτερογενείς λοιμώξεις της ονυχαίας πλάκας από βακτηρίδια ή μύκητες,
δυνατόν να καλύψουν την κλινική εικόνα της υποκείμενης νόσου. 
δ. Οι κλινικοί γιατροί συνήθως αποφεύγουν τη βιοψία ύποπτων κλινικών βλαβών στο νύχι. 
ε. Οι ασθενείς συνήθως αναζητούν βοήθεια σε προχωρημένα στάδια της νόσου 
Αρχικά, μπορεί να θεωρηθεί ακόμα και σε ειδικά κέντρα σαν ονυχομυκητίαση ή αιμορραγία μετά από κτύπημα και να καθυστερήσει η διάγνωσή του. Ακόμα χειρότερα, στην περίπτωση της λανθασμένης διάγνωσης αιματώματος, μπορεί να ακολουθήσουν χειρισμοί ερεθισμού και τραυματισμού του, εκ μέρους του ίδιου του πάσχοντος ή και εργαζομένων σε εξωτερικά ιατρεία ιατρών και νοσηλευτών, στην προσπάθεια αφαίρεσης και καθαρισμού του. 
Τα παραπάνω, συμβάλλουν διεθνώς, στη διάγνωσή του συχνά σε προχωρημένο πλέον στάδιο της νόσου, γεγονός που μπορεί να είναι μοιραίο για τον πάσχοντα.
Είναι όμως σαφές και επίσημα αναγνωρισμένο από τη διεθνή βιβλιογραφία, ότι η έγκαιρη και σωστή διάγνωση του μελανώματος στην περιοχή, σε συνδυασμό με την έγκαιρη και σωστή χειρουργική του αντιμετώπιση, εξασφαλίζουν στον πάσχοντα την πλήρη ίασή του.

Η σοβαρότερη πρόκληση για τον κλινικό ιατρό, είναι η περίπτωση της Γ.Μ. σε παιδιά, μέχρι την ηλικία των 16 χρόνων. Ο λόγος είναι ότι, η συχνότητα του Κ.Μ. στην ηλικιακή αυτή ομάδα ασθενών είναι μεν χαμηλή, μη υπερβαίνουσα το 2% όλων των Κ.Μ. (0,8 περιστατικά /εκατομμύριο, μέχρι την ηλικία των δέκα χρόνων), αλλά
από την άλλη η πρόγνωση στα παιδιά, είναι εξαιρετικά κακή, σε περίπτωση καθυστέρησης της σωστής διάγνωσης. Έτσι, στην περίπτωση Γ.Μ. σε παιδί, ο γιατρός θα πρέπει να εξηγήσει στους γονείς τη μικρή πιθανότητα ανάπτυξης Κ.Μ., τη μεγάλη πιθανότητα ανάπτυξης μιας μόνιμης αλλοίωσης στην ονυχαία πλάκα από τη βιοψία και τους κινδύνους από τη γενική αναισθησία (εφόσον αυτή απαιτηθεί). Μερικοί συγγραφείς θεωρούν σαν καλύτερη λύση την παρακολούθηση και την παρέμβαση όταν η Γ.Μ. αλλάξει τόσο σε χρώμα, όσο και σε πλάτος. Σε κάθε περίπτωση, ο κλινικός γιατρός και οι γονείς θα πρέπει να αποφασίσουν την επιλογή που θα ακολουθήσουν, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις πιο πάνω παραμέτρους.
Σε παιδιά αποφεύγονται οι βιοψίες πριν την ηλικία της ήβης, εκτός και αν η αλλοίωση έχει χαρακτηριστικά ανάπτυξης που προβληματίζουν έντονα για μελάνωμα ή αν οι γονείς δεν μπορούν ψυχολογικά να δεχθούν την απλή ανά τακτά χρονικά διαστήματα παρακολούθηση της βλάβης από ειδικό ιατρό. Σε αυτή την περίπτωση και εφόσον μάλιστα η αλλοίωση της περιοχής της μήτρας του όνυχα είναι μικρότερη των 3 χιλιοστών, μπορεί να αφαιρεθεί χειρουργικά χωρίς ιδιαίτερα άσχημο αισθητικό μετεγχειρητικό αποτέλεσμα.

Θεραπεία 
Σε ενήλικες, ύποπτες για μελάνωμα βλάβες αφαιρούνται χειρουργικά μαζί με τμήμα του όνυχα με τεχνική που την καθορίζει η ακριβής εντόπιση της αλλοίωσης στην περιοχή του όνυχα. Αλλοιώσεις με κλινική εικόνα καλοήθειας, παρακολουθούνται ανά τακτά χρονικά διαστήματα κλινικά, σε συνδυασμό με φωτογραφικό και δερματοσκοπικό υλικό. Ο αριθμός των εξετάσεων ανά έτος εξατομικεύεται κατά περίπτωση.
Προσοχη
Η τεχνική των laser δεν έχει θέση στην αντιμετώπιση παρόμοιου τύπου αλλοιώσεων ενώ ο χειρουργός που θα προβεί σε βιοψία πρέπει να είναι έμπειρος στην αφαίρεση βλαβών της περιοχής του νυχιού. 
Επιπρόσθετα, το προϊόν των βιοψιών θα πρέπει απαραίτητα να εξετάζεται ιστολογικά από έμπειρο στο μελάνωμα παθολογοανατόμο.
Οι επαγγελματίες που ασχολούνται με την περιποίηση των ονύχων χεριών [manicure] και ποδιών [pedicure] και που έχουν ενημερωθεί  σχετικά με τις ύποπτες για μελάνωμα αλλαγές της περιοχής, είναι δυνατόν να επισημάνουν στους πελάτες τους την παρουσία αλλοίωσης στην περιοχή του όνυχα που χρήζει περαιτέρω ελέγχου από ειδικό ιατρό.
Τονίζεται ότι η ενημέρωση επιβάλλεται να γίνεται με τρόπο που δεν θα αναστατώσει τους συγκεκριμένους πελάτες, αφού όπως είναι γνωστό και ήδη σαφές από τα παραπάνω, ότι χρωστική στον νύχι δεν σημαίνει απαραίτητα μελανωνυχία με συνοδό υπερπλασία μελανοκυττάρων που μπορεί να εξελιχθεί σε μελάνωμα.
Επιπρόσθετα η ερμηνεία αλλοιώσεων του νυχιού ως αποτέλεσμα ονυχομυκητίασης, θα πρέπει να γίνεται με προσοχή, ιδιαίτερα αν η βλάβη επιμένει, παρά την τοπική εφαρμογή αντιμυκητιακικών φαρμάκων.

Διαβάστε περισσότερα »»

Παρασκευή, 26 Ιουνίου 2015

Κρανιά - κράνα μια ελληνική υπερτροφή, φάρμακο για την καρδιά, τον διαβήτη, το έντερο, την διάρροια, αντιπυρετικό. Οι διαφορές με τα κράνμπερι




της Κλεοπάτρας Ζουμπουρλή, μοριακή βιολόγος, medlabnews.gr

Σε μελέτη που πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης διαπιστώθηκε πως τα κράνα είναι σημαντικής διατροφικής αξίας, καθώς είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά ενώ η συνολική αντιοξειδωτική τους ικανότητα είναι υψηλότερη από κάθε άλλο φρούτο με το οποίο συγκρίθηκαν.

Έρευνες απέδειξαν ότι τα κράνα έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε φλαβονοειδή, ανθοκυάνες και φαινολικά παράγωγα. Σε άλλες εργαστηριακές έρευνες βρέθηκε μεγάλη περιεκτικότητα σε σίδηρο (Fe) αλλά και βιταμίνη C (103 mg/100 g), καθώς και υψηλή περιεκτικότητα σε ασκορβικό οξύ (4873 mg/100 g, περισσότερο από φράουλες, πορτοκάλια και ακτινίδια), καροτίνη και τανίνες. Οι ουσίες αυτές έχουν αντιοξειδωτικές και στυπτικές ιδιότητες. Αποτελούν τονωτικό του ανθρώπινου οργανισμού και ρυθμίζουν το πεπτικό σύστημα. Τα κράνα περιέχουν την υψηλότερη ποσότητα σε ανθοκυάνες σε σύγκριση με τα σμέουρα, τα βατόμουρα και τα φραγκοστάφυλα
Oι Αρχαίοι Έλληνες τη χρησιμοποιούσαν για παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος, της δυσπεψίας, και της καρδιάς διότι μπορούσε πολλές φορές να θεραπεύει αυτές τις παθήσεις. Ακόμη δίνει ενέργεια στον οργανισμό μετά από σκληρές εργασίες που τον καταπονούν. Τα κράνα επίσης περιέχουν βιταμίνες Α και C και πολλά αντιοξειδωτικά και μεταλλικά στοιχεία όπως ο σίδηρος. Επομένως δε φαίνεται περίεργο που η Κινεζική ιατρική χρησιμοποιούσε τα κράνα για αιώνες.

Τα κράνα βελτιώνουν την όραση και τη μνήμη. Τα αντιοξειδωτικά θωρακίζουν τον οργανισμό και επιβραδύνουν τη γήρανση γιατί απομακρύνουν από τα κύτταρα, τις ελεύθερες ρίζες. Τα φλαβονοειδή έχουν αντιθρομβωτική δράση και μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του κινδύνου πολλών χρόνιων ασθενειών, όπως ο καρκίνος, το εγκεφαλικό και η στεφανιαία νόσος.
Τα Κράνα:
  • αποτελούν πλούσια πηγή βιταμίνης C, πηγή βιταμίνης E
  • περιέχουν ισχυρά φυσικά αντιοξειδωτικά
  • περιέχουν μηδενικά λιπαρά και χοληστερόλη

Τα κράνα είχαν την υψηλότερη τιμή αντιοξειδωτικής δραστηριότητας. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος αυτών των τιμών παρατίθενται αντίστοιχες τιμές και από άλλα είδη και ποικιλίες νωπών καρπών:
Κράνα Ντούλια1 (μεγαλόκαρπα) 54,8
Κράνα Ντούλια2 (μικρόκαρπα) 100,8
Κράνα Ηλέκτρα 99,6
Κράνα από περιοχή Νάουσας 76,1
Βερίκοκα 3,5
Φράουλες 48,0
Ροδάκινα 7,00 – 17,02
Αχλάδια 20,0 – 29,60
Κεράσια 15,5 – 41,04
Μήλα 7,0 – 32,0
Μούρα μαύρα Κ. Στυλιανίδης 61,6
Βύσσινα 32,5 – 35,3

Η Κρανιά ή και κρανειά ή μαυροβεργιά (επιστημονική ονομασία Cornus) είναι φυλλοβόλο δέντρο (και θάμνος). Ανήκει στα αγγειόσπερμα, στην οικογένειας των Κρανειοειδών (Cornaceae). Χαρακτηρίζεται από πυκνό φύλλωμα. Τα άνθη της είναι κίτρινα με τέσσερα πέταλα και οι καρποί της σφαιρικοί με έντονο κόκκινο χρώμα και ξινή γεύση - ονομάζονται κράνα. Η περίοδος ανθοφορίας της είναι νωρίς την άνοιξη ενώ η περίοδος καρποφορίας της είναι τους φθινοπωρινούς μήνες, Οκτώβριο και Νοέμβριο. Τα φύλλα της είναι λογχοειδή με μικρή διαφορά στο χρώμα της εσωτερικής από την εξωτερική όψη. Είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο φυτό στην Ευρώπη.

Η κρανιά είναι πασίγνωστη από την αρχαιότητα, από την εποχή του Ομήρου με το όνομα “Κράνεια”. Στα πολύ παλιότερα χρόνια τα κράνα πρέπει να είχαν κα μαγικές ιδιότητες, αν πιστέψουμε τον Όμηρο που βεβαιώνει ότι η φοβερή Κίρκη παρέθεσε στον Οδυσσέα και την παρέα του, για τροφή, «καρπόν κρανείας και άκυλον βάλανον», κράνα και πουρναρίσια βαλανίδια. Μάλιστα, σύμφωνα με το Θεόφραστο, το ξύλο της κρανιάς ήταν σκληρό και το χρησιμοποιούσαν για να φτιάχνουν μπαστούνια, κυνηγητικές λόγχες, πολεμικά ακόντια, και τόξα. Ο Παυσανίας αναφέρει ότι οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαξαν τον Δούρειο Ίππο με ξυλεία κρανιάς από το ιερό δάσος του Απόλλωνα. H κρανιά αποτελεί ένα πολύτιμο και ενδιαφέρον είδος, καθώς από την αρχαιότητα ήταν γνωστές οι φαρμακευτικές και θεραπευτικές ιδιότητες του φυτού, ενώ επειδή δεν έχει πολλούς εχθρούς και ασθένειες, μπορεί να καλλιεργηθεί ως βιολογική καλλιέργεια.

Η κρανιά ανθίζει νωρίς τον χειμώνα (Ιανουάριο-Φεβρουάριο) και η άνθηση διαρκεί περίπου 45-50 ημέρες, ενώ το ξύλο της είναι πολύ σκληρό και έχει μεγάλη αντοχή στη θραύση. Από τα αρχαία χρόνια, λόγω αυτών των ιδιοτήτων του, χρησιμοποιήθηκε για τη δημιουργία βελών και δοράτων. Οι καρποί της είναι στυφοί στην αρχή και με την πλήρη ωρίμανση γίνονται εδώδιμοι. Έχουν πολλά αντιοξειδωτικά (φλαβονοειδή και ανθοκυάνες) με αποτέλεσμα να αποτελούν ένα πολύ σημαντικό φαρμακευτικό φυτό. Επίσης, η περιεκτικότητά του σε βιταμίνη C και βιταμίνη Α είναι υψηλή. Περιέχουν ακόμη τανίνες, πηκτίνες και πολλά μεταλλικά στοιχεία όπως είναι ο σίδηρος.

Τα κύρια χημικά συστατικά των κράνων είναι οι ανθοκυάνες που αποτελούν φυτικές υδατοδιαλυτές χρωστικές που ανήκουν στα φλαβονοειδή. Δίνουν στους καρπούς και στα άνθη έντονα χρώματα (πορτοκαλί, κόκκινο, μοβ, μπλε, κ.λπ.). 

Οι καρποί που περιέχουν ανθοκυάνες θεωρούνται προστατευτικοί τόσο για την καρδιά όσο και ενάντια στον διαβήτη. Από τα αρχαία χρόνια μέχρι τις ημέρες μας τα κράνα χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση της διάρροιας και των εντερικών παθήσεων λόγω των τανινών που περιέχουν. Επίσης, ο φλοιός, οι βλαστοί και οι ρίζες χρησιμοποιούνται ως αντιπυρετικά. Σε χώρες της Ασίας, τα κράνα χρησιμοποιούνται στη θεραπεία του διαβήτη.

Στο μεταξύ, πολύτιμο είναι και το ξύλο της κρανιάς, το οποίο και χρησιμοποιείται στην κατασκευή διαφόρων μικροκατασκευών και εργαλείων (μπαστούνια, γκλίτσες, βέργες, πίπες κ.λπ.). Από τον φλοιό προέρχεται κόκκινη βαφή, με την οποία παλαιότερα βάφονταν δέρματα, ενώ με τους καρπούς έβαφαν αβγά. Επίσης παράγεται ένα παραδοσιακό λικέρ.
Tο κράνο συγχέεται στην πλειονότητα των περιπτώσεων με τα ξενόφερτα κράνμπερι (Vaccinium macrocarpon), το οποίο συγγενεύει με το μύρτιλλο. Άλλωστε οι καρποί του κράνμπερι έχουν σκούρο βυσσινί χρώμα ενώ αντίθετα το κράνο έχει κόκκινους γυαλιστερούς καρπούς και είναι πολύ πιο πλούσιο σε διατροφικά στοιχεία.

Η σύγχυση αυτή δυστυχώς έχει φέρει σε δυσμενή θέση τους παραγωγούς κράνου και προϊόντων αυτού καθώς πολλές φορές κυρίως σε καταστήματα delicatessen, κάβες και σε μεγάλες αλυσίδες σούπερ μάρκετ πωλούνται κράνμπερι ως κράνα, τα οποία εισάγονται κυρίως από χώρες του εξωτερικού με ότι αυτό συνεπάγεται για τους ίδιους τους καλλιεργητές.
Το θέμα όπως είναι φυσικό αδυνατίζει τη θέση των καλλιεργητών οι οποίοι παλεύουν για να δώσουν στο κράνο την υπεραξία ενός σούπερ τροφίμου (ενός τροφίμου που συγκεντρώνει δηλαδή πολλά θρεπτικά, όπως η σπιρουλίνα, το ιπποφαές κλπ.). 

Η σύγχυση ωστόσο υπάρχει, όχι μόνο μεταξύ των καταναλωτών, αφού με μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο, ειδικά σε ιστοτόπους με θέματα διατροφής, μπορεί κανείς να διαπιστώσει ότι κράνα και κράνμπερις συγχέονται σε τέτοιο βαθμό σαν να πρόκειται για το ίδιο φρούτο!
Διαβάστε περισσότερα »»

Τρίτη, 23 Ιουνίου 2015

Αιτίες που πυροδοτούν πονοκέφαλο και ημικρανία. Τροφές που πρέπει να αποφεύγετε και πώς ο καιρός, ο ύπνος, το φως και ο θόρυβος προκαλούν κεφαλαλγία


του Ξενοφώντα ΤσούκαληM.D., medlabnews.gr
O πονοκέφαλος ταλαιπωρεί πολύ κόσμο. Σήμερα είναι εύκολο να αντιμετωπιστεί αρκεί να εντοπίσουμε τί τον προκαλεί! Οι κυριότερες αιτίες που τον προκαλούν έχουν να κάνουν με την καθημερινότητα μας.
Οι κεφαλαλγίες είναι το πιο συχνό σύμπτωμα για το οποίο οι άνθρωποι απευθύνονται στον γιατρό. Εκτιμάται ότι στην Ελλάδα η ημικρανία, που είναι και η πιο βασανιστική μορφή κεφαλαλγίας, ταλαιπωρεί το 10% του γενικού πληθυσμού, ενώ το 30% υποφέρουν από πονοκέφαλο τάσεως.  Οι περισσότεροι άνθρωποι βιώνουν τουλάχιστον περιστασιακούς πονοκεφάλους κατά τη διάρκεια της ζωής τους. Σε αρκετές περιπτώσεις μάλιστα ο ασθενής είναι εξαιρετικά ανήσυχος, καθώς μπορεί να υπάρχει ο φόβος πως η αιτία του πονοκεφάλου μπορεί να είναι μία πολύ σοβαρή παθολογική οντότητα που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο ακόμα και την ίδια του τη ζωή.

H ημικρανία δεν είναι ένας απλός πονοκέφαλος. Είναι μία πολύ συχνή νευρολογική νόσος, που μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ποιότητα ζωής του ασθενή, την επαγγελματική, αλλά και την οικονομική του κατάσταση και να οδηγήσει σε πραγματική αναπηρία σε σοβαρές περιπτώσεις. Οι ημικρανίες συνήθως παρουσιάζονται με έντονο πόνο στο μισό της κεφαλής και διάρκεια από μερικά λεπτά έως και μερικές ώρες. Η συχνότητα των επεισοδίων κεφαλαλγίας διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο. Μπορεί να εμφανίζεται αραιά (ακόμη και ένα επεισόδιο κάθε χρόνο) αλλά και πολύ συχνά (σχεδόν κάθε μέρα). Ακόμη, μπορεί ώρες πριν την κρίση της ημικρανίας ο ασθενής να είναι ευερέθιστος, να αισθάνεται γενικευμένη ατονία, υπνηλία και ζάλη να παραμένει κλινήρης και να αδυνατεί να προβεί σε οποιαδήποτε δραστηριότητα. Ο πόνος είναι σοβαρός και συνοδεύεται από ναυτία, τάση για έμετο, αλλά και υπερευαισθησία στο φως (φωτοφοβία) και προκαλεί ανικανότητα. Περιγράφεται επίσης ως σφύζων, ο ασθενής συνήθως πιάνει το ένα ημιμόριο της κεφαλής, ενώ μπορεί να συνοδεύεται από οπτικές διαταραχές (ο πάσχων μπορεί να βλέπει φώτα, λάμψεις) και σπανιότερα μπορεί να μουδιάσει ή και να παραλύσει το ένα χέρι και πόδι (ημικρανιακή ημιπληγία). Τα χαρακτηριστικά αυτά φαινόμενα είναι παροδικά, προηγούνται συνήθως της ημικρανίας και χαρακτηρίζονται ως «αύρα».

Αν υποφέρετε από συνεχείς πονοκεφάλους, το να ανακαλύψετε την αιτία που τους προκαλεί μπορεί να σας βοηθήσει να βρείτε κάποια θεραπεία ή ακόμα και ένα προληπτικό μέτρο προκειμένου να κρατήσετε μακριά τον πόνο.

Υπάρχουν ορισμένες καταστάσεις που πιθανόν να πυροδοτούν την ημικρανία:
  • Η έκθεση του ασθενούς σε πολύ έντονα φώτα ή δυνατούς θορύβους Εξαρτάται από τον άνθρωπο και το πόσο ευαίσθητος είναι στο φως. Άλλοι έχουν ευαισθησία στον ήλιο, άλλοι στους υπολογιστές και άλλοι σε λάμπες φθορίου. Ακούγοντας μουσική σε υψηλή ένταση για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να χαρακτηριστεί ως αιτία εμφάνισης ημικρανίας. Μάλιστα, ο πόνος θα είναι τόσο έντονος που μπορεί να διαρκέσει μέχρι και 72 ώρες ή και περισσότερο. Φροντίστε, λοιπόν, να κρατήσετε τη μουσική σε χαμηλή ένταση!
  • Το αίσθημα της υπερκόπωσης
  • Οι ορμονικές αλλαγές στις γυναίκες. Πολλές γυναίκες παραπονιούνται ότι έχουν πονοκεφάλους κατά τη διάρκεια της περιόδου, της εγκυμοσύνης και της εμμηνόπαυσης. Αυτό συμβαίνει λόγω της πτώσης των οιστρογόνων.
  • Η στέρηση ύπνου. Τα χαμηλά επίπεδα σεροτονίνης ενεργοποιούν το κύριο νεύρο που είναι υπεύθυνο για την ημικρανία 
  • Oι περισσότερες ώρες ύπνου: Κατά τη διάρκεια της εβδομάδας οι περισσότεροι από εσάς δεν κοιμάστε όσο θα θέλατε. Έτσι, τα Σαββατοκύριακα ή μέρες που δεν έχετε δουλειά αποφασίζετε να κοιμηθείτε περισσότερες ώρες, συνήθεια που μπορεί να προκαλέσει ημικρανία. Η ξαφνική αλλαγή οδηγεί σε ημικρανίες και κόπωση, καθώς το σώμα είναι συνηθισμένο σε συγκεκριμένες ώρες ύπνου.
  • Κάποιαβαριά” μυρωδιά Το νεύρο που συνδέεται με τη μύτη όταν εντοπίζει άσχημες μυρωδιές (κολώνια, καθαριστικά κ.ά.), μπορεί να απελευθερώσει ουσίες που προκαλούν τους πονοκεφάλους.
  • Λάθος διατροφικές συνήθειες Η μειωμένη κατανάλωση νερού και οι παραλήψεις γευμάτων κατά τη διάρκεια της ημέρας μπορούν να προκαλέσουν πονοκεφάλους.
  • Ορισμένα τρόφιμα όπως η σοκολάτα και κάποια τυριά
  • Μερικές προσθετικές ουσίες (nitrites, nitrates, monosodium glutamate). Καπνιστά κρέατα, λουκάνικα, μπέικον και έτοιμα φαγητά: Όλα αυτά περιέχουν νιτρώδη άλατα (συντηρητικά) και προκαλούν πονοκέφαλο. MSG (μονονατριούχο άλας γλουταμινικού οξέος): Έχει σαν στόχο να ενισχύσει τη γεύση των τροφίμων. Την προσθετική αυτή ουσία την βρίσκουμε στο Κινέζικο φαγητό, σε κάποια πατατάκια, στα καρύδια, και σε άλλα επεξεργασμένα τρόφιμα.
  • Ορισμένα αλκοολούχα ποτά. Περιέχουν αιθανόλη, η οποία προκαλεί αφυδάτωση και διαστέλλει τα αγγεία του αίματος, οδηγώντας σε πονοκέφαλο.
  • Τροφές που περιέχουν άλατα: κρασί, αποξηραμένα φρούτα και κάποια οστρακοειδή.
  • Η έντονη άσκηση
  • Το κάπνισμα
  • Καφεΐνη: Μολονότι την βρίσκουμε σε πολλά παυσίπονα, γιατί βοηθά στην βελτίωση της εντερικής απορρόφησης αυτών των φαρμάκων, μπορεί επίσης να αποτελέσει την αιτία ενός πονοκεφάλου (εξαιτίας της υπερβολικής κατανάλωσής της ή της απότομης έλλειψής της). Επειδή η καφεΐνη συμπιέζει τα αγγεία του αίματος, μια παρατεταμένη έλλειψή της, από τη στιγμή που το σώμα έχει συνηθίσει σε μία τακτική δόση, μπορεί να κάνει τα αγγεία του αίματος να διασταλούν, κάτι που θα οδηγήσει σε πονοκέφαλο.
  • Το στρες. Tο 80% των περιπτώσεων ημικρανίας τις προκαλεί το άγχος! Αυτό συμβαίνει λόγω των διακυμάνσεων της κορτιζόλης και της αδρεναλίνης που οδηγούν όχι μόνο σε πόνο αλλά και σε ναυτία 
  • Καιρικές μεταβολές. Την περίοδο που αλλάζει ο καιρός είναι πιο συχνές οι ημικρανίες λόγω της αλλαγής στις βαρομετρικές πιέσεις. Η συχνή έκθεση στον ήλιο μπορεί να αποτελέσει παράγοντα εμφάνισης ημικρανιών. Συγχρόνως, οι ψηλές θερμοκρασίες καθώς και τα ψηλά ποσοστά υγρασίας χαρακτηρίζονται ως «συνήθεις ύποπτοι» για τους έντονους πονοκεφάλους. Κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών μηνών αποφεύγετε την έκθεση στον ήλιο και καλύπτετε το κεφάλι σας με καπέλο!
  • Αυχενογενής πονοκέφαλος
  • Παρακολουθείτε το σάκχαρό σας Η μείωση των επιπέδων σακχάρου, επειδή προκαλεί αύξηση της πίεσης, αποτελεί συνηθισμένο αίτιο πρόκλησης ημικρανίας. Καλό θα είναι να μη μένετε νηστικοί για πάνω από τέσσερις ώρες και να προτιμάτε τροφές με χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη, όπως φρούτα, λαχανικά και λίγων λιπαρών ή άπαχο γιαούρτι και τυρί.
  • Η υπερβολική κατανάλωση τροφών που περιέχουν μεγάλο ποσοστό ζάχαρης καθώς και η συχνή κατανάλωση ζυμαρικών έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση ημικρανίας. Το σώμα παράγει επιπλέον ινσουλίνη, η οποία διασπά τη ζάχαρη βοηθώντας στη μείωση των επιπέδων σακχάρου στον οργανισμό. Η αύξηση ή και η μείωση του σακχάρου στο αίμα προκαλεί σοβαρές κεφαλαλγίες .
  • Η μειωμένη πρόσληψη μαγνησίου πιστεύεται ότι μπορεί να οδηγήσει σε μειωμένη παροχή αίματος στον εγκέφαλο και χαμηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμακαι τα δύο σχετίζονται με τις ημικρανικές κρίσεις. Καλές πηγές μαγνησίου είναι τα σκουροπράσινα λαχανικά, ο πολτός τομάτας, τα καρύδια, τα δημητριακά ολικής αλέσεως, τα φασόλια, ο αρακάς, οι πατάτες, οι μπανάνες και η μαγιά.
  • Η συχνή χρήση (πάνω από μία δόση την εβδομάδα) αναλγητικών για τον πονοκέφαλο μπορεί να οδηγήσει στην εμφάνιση χρόνιας ημικρανίας


Δεν μπορούμε να αποφύγουμε ορισμένους από τους παραπάνω παράγοντες –οι γυναίκες δεν μπορούν να αποφύγουν την περίοδό τους– και στην περίπτωση αυτή θα πρέπει να αποφεύγουμε τουλάχιστον άλλα επιβαρυντικά ερεθίσματα, όπως η έντονη άσκηση ή η κατανάλωση αλκοόλ.

Οι ημικρανίες οφείλονται και σε γενετικούς παράγοντες που μελετώνται
Υπάρχουν γονίδια που προδιαθέτουν ένα άνθρωπο για πονοκεφάλους, 

Οριστική θεραπεία για την ημικρανία δεν υπάρχει, ωστόσο δείτε τις συμβουλές, προκειμένου να αποφύγετε, κατά το δυνατόν, τις ανυπόφορες κρίσεις.
Εντοπίστε τι φταίει
Κρατήστε ημερολόγιο, προκειμένου να καταφέρετε να εντοπίσετε τους παράγοντες εκείνους που πυροδοτούν τις κρίσεις ημικρανίας, ώστε να τους αποφεύγετε. Συνήθεις αιτίες μπορεί να είναι το κάπνισμα, η έντονη γυμναστική, το στρες, οι αλλαγές στο πρόγραμμα του ύπνου, το «πιάσιμο» του αυχένα και τα οδοντικά προβλήματα. Παράλληλα, παρακολουθώντας έτσι την ασθένειά τους, μπορούν να αντιληφθούν καλύτερα ποια είναι τα φάρμακα που τους βοηθούν και ποιες αλλαγές στον τρόπο ζωής τους επιδρούν θετικά στην εξέλιξη της ασθένειάς τους.
Αυξήστε την πρόσληψη σε μαγνήσιο
Γνωρίστε την πιπερόριζα
Σύμφωνα με μελέτες, όταν μασάμε ωμή πιπερόριζα, περιορίζουμε τη ναυτία και τα τα πεπτικά προβλήματα, που πολλές φορές συνοδεύουν την ημικρανία.
Μην ξεχνάτε τις πρωτεΐνες
Πολλοί πάσχοντες από ημικρανία έχουν στον εγκέφαλό τους χαμηλά επίπεδα σεροτονίνης. Τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες είναι το κοτόπουλο, η γαλοπούλα, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, οι μπανάνες, τα φασόλια, ο αρακάς, τα καρύδια, τα όσπρια και οι ξηροί καρποί.
Πίνετε άφθονο νερό
Η αφυδάτωση είναι βασικός παράγοντας πρόκλησης ημικρανίας. Όπως εξηγούν οι ειδικοί, οι ιστοί γύρω από τον εγκέφαλο αποτελούνται κυρίως από νερό, το οποίο όταν χάνουν, συρρικνώνονται, με συνέπεια να προκαλείται ερεθισμός και πόνος.
Πάρτε συμπληρώματα
Το συνένζυμο Q10 μπορεί να συμβάλλει στην πρόληψη των ημικρανιών.
Διαβάστε περισσότερα »»