Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2014

Ιδιαίτερα σημαντικός ο ρόλος του πατέρα στην ψυχική ισορροπία του παιδιού

Σύμφωνα με έρευνα του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης

Η επίδραση του πατέρα φαίνεται ότι είναι πολύ πιο σημαντική στα αγόρια.
Η θετική αλληλεπίδραση μεταξύ πατέρα και βρέφους ήδη από τους πρώτους τρεις μήνες της ζωής του παιδιού αποτρέπει την εμφάνιση προβλημάτων συμπεριφοράς στα παιδιά ηλικίας ενός έτους, και ακόμη περισσότερο στη συνέχεια, είναι το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξαν ερευνητές του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης.
Τα παιδιά, των οποίων οι πατέρες είχαν περισσότερη επαφή μαζί τους, είχαν καλύτερα αποτελέσματα καθώς εμφάνιζαν λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς στη συνέχεια, τονίζει ο Πολ Ραμσαντάνι, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. «Αντιθέτως τα προβλήματα συμπεριφοράς ήταν πολύ περισσότερα στα παιδιά που οι πατέρες τους ήταν πιο απόμακροι, χαμένοι στις σκέψεις τους ή είχαν λιγότερη επαφή μαζί τους», σύμφωνα με τον ίδιο.
Οι ερευνητές πήραν συνέντευξη από συνολικά 192 οικογένειες σε δύο βρετανικά μαιευτήρια σε δύο περιστάσεις: την πρώτη όταν το μωρό ήταν τριών μηνών και τη δεύτερη όταν ήταν ενός έτους και στη συνέχεια διαχώρισαν την προβληματική συμπεριφορά των παιδιών σε τρεις κατηγορίες: αντιδραστικά, επιθετικά και υπερκινητικά.
Η έρευνα έδειξε επίσης ότι η επίδραση του πατέρα είναι πολύ πιο σημαντική στα αγόρια απ” ό,τι στα κορίτσια, «κάτι το οποίο μπορεί να σημαίνει ότι τα αγόρια είναι πιο επιδεκτικά στο να επηρεαστούν από τον πατέρα τους ήδη από πολύ μικρή ηλικία», επισημαίνει ο Ραμσαντάνι.
Ο ίδιος ωστόσο τονίζει ότι ο μηχανισμός αυτός δεν έχει ακόμη εξηγηθεί. Η αποστασιοποίηση του πατέρα θα μπορούσε να είναι το αποτέλεσμα μιας διαταραγμένης σχέσης του ζευγαριού, του πατέρα με τη μητέρα, ή να αντανακλά μια γενική έλλειψη επίβλεψης ή φροντίδας, στην οποία το παιδί αντιδρά με μια διαταραγμένη συμπεριφορά.

Η πλειοψηφία των ερευνών που έχουν γίνει μέχρι σήμερα αφορούσαν κυρίως το ρόλο των μητέρων κατά την πολύ μικρή παιδική ηλικία. Τ’ αποτελέσματα της συγκεκριμένης έρευνας έρχονται να προστεθούν στις όλο και περισσότερες αποδείξεις ότι μια παρέμβαση των γονιών από νωρίς μπορεί να έχει θετική επίδραση στην ανάπτυξη του παιδιού, καταλήγει ο επιστήμονας.
Η μελέτη δημοσιεύτηκε στην Επιθεώρηση Παιδοψυχολογίας και Ψυχιατρικής.

http://psychografimata.com/